 |
| Η Κύπρος είναι πλέον στο μάτι του κυκλώνα... |
Η δήλωση πριν λίγες μέρες του Χασάν Νασράλα, ηγέτη της Χεζμπολάχ, πως αν το Ισραήλ χρησιμοποιήσει Κυπριακές αεροπορικές βάσεις για να χτυπήσει το Λίβανο τότε η Κύπρος θα συρθεί στον πόλεμο, ήρθε σαν κεραυνός εν αιθρία (για τους πολλούς, όχι για εμάς εδώ στο blog) να ταράξει τους Έλληνες τόσο στη μητροπολιτική Ελλάδα όσο και στην Κύπρο. Ξαφνικά μια σύγκρουση που φαινόταν μακρυνή απέκτησε τις πραγματικές της διαστάσεις και άρχισε να μας απασχολεί.
Κατ' αρχήν να πούμε πως η Χεζμπολλάχ έχει τη δυνατότητα να πλήξει την Κύπρο, τόσο τις Βρετανικές βάσεις σε Ακρωτήρι και Δεκέλεια (και το ραντάρ στο όρος Τρόοδος) με τους πυραύλους Fateh-110 και Scud-B που διαθέτει, καθώς το βεληνεκές τους είναι επαρκές για ένα τέτοιο χτύπημα (και φυσικά διαθέτει και drones). Το κατά πόσο ένα τέτοιο χτύπημα θα είναι αποτελεσματικό, βέβαια, είναι άλλο θέμα.
Η δήλωση του Νασράλα προκάλεσε όπως ήταν φυσικό δυνατό σοκ πρώτα στους Κυπρίους και μετά και στους υπόλοιπους Έλληνες. Υπήρξαν δηλώσεις τόσο από πλευράς πολιτικών της Κύπρου όσο και από Βρετανούς που ξεκαθάριζαν πως δεν υπήρχαν Ισραηλινοί στις βρετανικές βάσεις ενώ ταυτόχρονα υπήρξαν έντονες διπλωματικές προσπάθειες προκειμένου να επιτευχθεί μείωση του επιπέδου απειλής.
Θα πρέπει στο σημείο αυτό να πούμε πως είναι άλλο η Χεζμπολάχ και άλλο ο ο Λίβανος ως κρατική οντότητα, κάτι που εξηγεί την προσπάθεια της Κύπρου να επιτύχει διαφοροποίηση της κυβέρνησης του Λιβάνου από τις δηλώσεις Νασράλα.
Αν το δούμε ωμά, οι δηλώσεις Νασράλα έχουν λογική: αν συμμετάσχετε σε χτύπημα εναντίον μας, έχουμε κάθε δικαίωμα να σας θεωρήσουμε εχθρό και να σας χτυπήσουμε. Δεν έχει σημασία εδώ αν η Δύση θεωρεί τη Χεζμπολάχ τρομοκρατική οργάνωση, η Δύση δεν είναι όλος ο κόσμος. Το θέμα είναι πως είναι ένας υπαρκτός σχηματισμός. Επιπλέον μόνο οι αφελείς δε μπορούσαν να δουν πως η Κύπρος μπήκε στο μάτι του κυκλώνα από τη στιγμή που βρετανικά αεροσκάφη από τις βρετανικές βάσεις στο νησί συμμετείχαν στην εξουδετέρωση της επίθεσης του Ιράν εναντίον του Ισραήλ.
Οι διεθνείς αντιδράσεις
Και ενώ η ΕΕ προχώρησε σε στήριξη της Κύπρου όπως και οι ΗΠΑ, η ψυχρολουσία ήλθε από τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ Γιένς Στόλτενμπεργκ, ο οποίος όταν ερωτήθηκε αν το ΝΑΤΟ υπερασπιστεί την Κύπρο σε περίπτωση επίθεσης από την Χεζμπολάχ δήλωσε πως "η Κύπρος δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ".
Για την Ιστορία, να θυμίσουμε στον κύριο Στόλτενμπεργκ πως ούτε η Ουκρανία είναι.
Το πρώτο λοιπόν που πρέπει να πούμε είναι πως η Χεζμπολλάχ μπορεί να πλήξει την Κύπρο με πολλούς τρόπους. Πέραν των πυραύλων - οι οποίοι μπορεί να χτυπήσουν και πέραν των Βρετανικών βάσεων, είτε κατά λάθος είτε σκοπίμως, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε τη δυνατότητα που έχει η οργάνωση αυτή να εξαπολύσει μεγάλο αριθμό drones, κάτι που μπορεί να προκαλέσει κορεσμό στην περιορισμένων δυνατοτήτων αεράμυνα της Κύπρου (μην ξεχνάμε πως αντιβαλιστική ικανότητα η Κύπρος δεν διαθέτει).
Δεν μπορούμε να ξέρουμε, επιπλέον, τους στόχους που θα επιλεγούν. Μπορεί να είναι μόνο οι βρετανικές βάσεις, μπορεί όμως να είναι και άλλοι στόχοι, στρατιωτικοί ή στρατηγικοί - ακόμη και τα "θαλάσσια οικόπεδα" στα οποία γίνονται έρευνες ή γεωτρήσεις. Εξαρτάται από το πόσο θα θέλει να απλώσει το εύρος της κλιμάκωσης η Χεζμπολάχ. Και φυσικά δε χρειάζεται να μιλήσουμε για τον πανικό που θα δημιουργηθεί στη θέα των drones πάνω από τις παραλίες του νησιού.
Επιπλέον, θα πρέπει να σκεφτούμε και την πιθανότητα ενεργοποίησης κάποιων πυρήνων που πιθανόν να κρύβονται μέσα στο μεγάλο αριθμό λαθρομεταναστών που εγκαταβιεί στο νησί.
Καμπανάκι συναγερμού για όλους μας
Η αλήθεια είναι πως οι δηλώσεις Νασράλα πρέπει να εκληφθούν ως ένα δυνατό καμπανάκι συναγερμού και να μας ξυπνήσουν, διότι τόσο η κυρίως Ελλάδα όσο και η Κύπρος βρίσκονται σε βαθύτερη υπνηλία από τη Χαβάη τις παραμονές της επίθεσης στο Περλ Χάρμπορ. Και να γιατί:
Έχουμε μάθει - τόσο στην Κύπρο όσο και στην μητροπολιτική Ελλάδα - να θεωρούμε πως οι περιφερειακές αυτές συγκρούσεις δεν μας αγγίζουν, πως είναι κάτι μακρυνό. Ως εκ τούτου τις προσεγγίζουμε αποσπασματικά, χωρίς να προσπαθούμε να δούμε την ευρύτερη εικόνα. Για παράδειγμα, βλέπουμε τις δηλώσεις Νασράλα μόνο ως σχετικές με την πιθανή εισβολή του Ισραήλ στο Λίβανο.
Η χρονική στιγμή των δηλώσεων αυτών, όμως, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Υπάρχει η αναβάθμιση των σχέσεων Κύπρου - ΗΠΑ αλλά και η υποβόσκουσα ένταση ανάμεσα σε Ιράν - Ισραήλ. Υπάρχει η διαρκώς αυξανόμενη όξυνση των σχέσεων Ρωσίας - Δύσης για το θέμα της Ουκρανίας, μια όξυνση που κανείς δε μπορεί να ξέρει που θα οδηγήσει. Και υπάρχει η σύσφιξη των σχέσεων της Ρωσίας με το Ιράν, όπως φάνηκε και με τη συμφωνία για τη σιδηροδρομική "ένωση" των δύο χωρών που θα επιτρέπει στη Ρωσία να στέλνει τα προϊόντα της στα λιμάνια της Ινδίας, κατ' αρχήν. Και όπως ξέρουμε, η Χεσμπολάχ έχει αμφίδρομες σχέσεις με το Ιράν.
Σε μια πιθανή εισβολή του Ισραήλ στο Λίβανο θα πρέπει να θεωρηθεί δεδομένο πως θα εμπλακεί και η Χεσμπολάχ της Συρίας, που σημαίνει πως ούτε τα συριακά εδάφη θα μείνουν έξω από το χορό. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για την αντίδραση του Ιράν, και κατ' επέκταση και της Ρωσίας. Εκεί πλέον, η απειλή εναντίον της Κύπρου αποκτά άλλη διάσταση.
Να λοιπόν το καμπανάκι: οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε πως ως Ελληνισμός - είτε πρόκειται για τη μητροπολιτική Ελλάδα είτε για την Κύπρο - είμαστε "γυμνοί" απέναντι στις απειλές του σύγχρονου πολέμου και πρέπει να φροντίσουμε να προετοιμαστούμε κατάλληλα, σε όλα τα επίπεδα (κυρίως το ψυχολογικό).
Το λιγότερο που θα έπρεπε να κάνουμε είναι να θέσουμε το θέμα του κινδύνου στον ΟΗΕ, και η Ελλάδα στο ΝΑΤΟ, ζητώντας την άμεση θωράκιση του νησιού, με ασπίδα τύπου Ισραήλ. Και να τεθούν οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ προ των ευθυνών τους.
Επιπλέον πρέπει να αξιολογήσουμε ψυχρά και ρεαλιστικά την ισχύ και την αξία των συμμαχιών μας και να ξεκαθαρίσουμε - επίσης ψυχρά και ρεαλιστικά - ποια κράτη έχουν αντίθετα συμφέροντα μ' εμάς (οπότε οφείλουν να θεωρούνται εχθροί ή εν δυνάμει εχθροί) και ποιά έχουν παράλληλα, οπότε είναι κατάλληλα για συμμαχίες. Εκπτώσεις δε χωρούν: η εμπειρία ειδικά του τελευταίου αιώνα απέδειξε την αξία της φράσης "αν έχεις τέτοιους φίλους τι τους θέλεις τους εχθρούς...".
Αυτό βέβαια δε σημαίνει πως πρέπει να ανοίξουμε μέτωπο με τις χώρες εκείνες που αν και "σύμμαχοι" ήταν ανέκαθεν στο πλευρό των εχθρών μας και εναντίον μας. Απλά θα πρέπει να είναι ενήμερος ο κόσμος - και μάλιστα από τα πλέον επίσημα χείλη - σχετικά, ώστε να ξέρει τι να περιμένει (ένα μικρό μέρος της ψυχολογικής προετοιμασίας που προαναφέραμε), και ταυτόχρονα η συμπεριφορά της χώρας μας θα πρέπει να πάψει να είναι τυφλά υποτελής στις χώρες αυτές.
Το κακό είναι πως ο χρόνος δουλεύει εναντίον μας. οπότε - επειδή το θέμα των συμμαχιών δεν πρόκειται ποτέ να εξεταστεί, δεν έχουμε τέτοιες ψευδαισθήσεις - ας δούμε τουλάχιστον το θέμα της θωράκισής μας, της προετοιμασίας μας για πόλεμο. Si vis pacem, para bellum (αν θέλεις ειρήνη προετοιμάσου για πόλεμο) μας διδάσκει ο Βεγκέτιος, συμπυκνώνοντας τον Πλάτωνα.
Και έχει απόλυτο δίκαιο...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου