 |
| Η Ρωμιοσύνη κινδυνεύει να χαθεί, ο Ελληνισμός όμως διψά να ζήσει |
Η έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ. που κατέστρεψε την Πομπηία δεν ήλθε από το πουθενά. Ο Βεζούβιος είχε "προειδοποιήσει" - ας μας επιτραπεί η έκφραση - όχι μόνο τις προηγούμενες μέρες, αλλά για ικανό χρονικό διάστημα. Οι κάτοικοι της Πομπηίας αδιαφόρησαν, συνέχισαν τη ζωή τους σαν να μην τους αφορούσε το θέμα... και τελικά πλήρωσαν την αδιαφορία τους με τη ζωή τους: όταν άρχισε η καταστροφή ήταν πια πολύ αργά.
Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στην πατρίδα μας. Τα σημάδια μιας επερχόμενης καταστροφής είναι κάτι παραπάνω από ορατά - στην ουσία η καταστροφή έχει ήδη αρχίσει - και όμως οι Έλληνες στη μεγάλη τους πλειοψηφία αδιαφορούν.
Είναι λάθος να πιστεύουμε πως απλά οι Έλληνες δεν αντιδρούν. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε πως οι Έλληνες αντιλαμβάνονται το άσχημο, το καταστροφικό του πράγματος και για τους όποιους λόγους δεν αντιδρούν (από φόβο, από αίσθηση ματαιότητας κλπ.). Στην πραγματικότητα συμβαίνει κάτι - κατά τη γνώμη μας πάντα - χειρότερο: η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων στην καλύτερη περίπτωση αδιαφορεί για την επερχόμενη καταστροφή - αν μάλιστα δεν θεωρεί πως δεν πρόκειται για καταστροφή αλλά για φυσιολογική ή ακόμα και θετική εξέλιξη.
