Αυτές είναι οι χώρες που έχουν πυρηνικές κεφαλές

Τουλάχιστον 9 χώρες έχουν πυρηνικά όπλα

Όπλα μαζικής καταστροφής, ικανά να προκαλέσουν τεράστιους αριθμούς θανάτων, τεράστιες καταστροφές σε υποδομές και ικανά να δηλητηριάσουν μεγάλες περιοχές της Γης για πολλά χρόνια, τα πυρηνικά όπλα προκαλούν εφιάλτες στους ανθρώπους από το 1945 και μετά όταν έγινε η πρώτη χρήση τους (Χιροσίμα – Ναγκασάκι).

Στα χρόνια που πέρασαν, τα πυρηνικά όπλα αυξήθηκαν σε αριθμούς όσο και σε ισχύ (οι περισσότερες πυρηνικές κεφαλές σήμερα είναι πολύ πιο ισχυρές από τις ατομικές βόμβες της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι), ενώ αυξήθηκαν και τα κράτη που τα έχουν στην κατοχή τους.

Μπορεί να έχουν υπογραφεί συμφωνίες για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων ή την αποσυναρμολόγηση των πυρηνικών οπλοστασίων, τα τελευταία χρόνια όμως αυτό έχει σταματήσει (και παρατηρείται και μια μικρή αύξηση.

Σήμερα, πυρηνικά όπλα έχουν οι εξής χώρες:

Πρέσπες του Αιγαίου με ελληνικές υποχωρήσεις; Κι άλλη ήττα;

Ελληνικές υποχωρήσεις για να φτάσουμε σε συμφωνία με την Τουρκία;

Εμβρόντητοι οι Έλληνες άκουσαν χθες βράδυ τον πρωθυπουργό της χώρας να ανακοινώνει πως σκοπεύει να προχωρήσει σε διαπραγματεύσεις με την Τουρκία προκειμένου να επιλυθούν  το ελληνοτουρκικό ζήτημα, και πως στην πορεία των διαπραγματεύσεων μπορεί να γίνουν υποχωρήσεις από την ελληνική πλευρά. Είπε, επί λέξει:

«Οποιαδήποτε συμφωνία αυτού του τύπου μπορεί ενδεχομένως ναι, να συνεπάγεται και κάποιες υποχωρήσεις από κάποιες θέσεις οι οποίες μπορούν να αποτελούν την αφετηρία μιας διαπραγμάτευσης. Αλλά το ερώτημα είναι θα μείνουμε με τη διαφορά αυτή ανεπίλυτη αν η Ιστορία μας προσφέρει μια ευκαιρία να τη λύσουμε; Προσέξτε θα τη λύσουμε με όρους οι οποίοι θα είναι προφανώς συμβατοί με την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων…»  

Μια φράση που πάγωσε όλη την Ελλάδα.

Τι υποχωρήσεις;

Θέσεις που μπορεί να αποτελούν την αφετηρία της διαπραγμάτευσης;

Δηλαδή;

Πρώτα απ’ όλα, γιατί σπεύδουμε εμείς να πάμε σε διαπραγματεύσεις, και μάλιστα με το τουρκικό casus belli εν ισχύι; Ένα casus belli που έχει εκτοξευθεί εναντίον μας αν τολμήσουμε να ασκήσουμε ένα δικαίωμά μας. Ένα δικαίωμα που απορρέει από το Διεθνές Δίκαιο (που εμείς επικαλούμαστε); Κανονικά, θα έπρεπε να φροντίσουμε να στριμώξουμε την Τουρκία και να την κάνουμε να άρει το casus belli πριν οποιαδήποτε συζήτηση, οποιουδήποτε επιπέδου, σε οποιοδήποτε forum (του ΝΑΤΟ μη εξαιρουμένου).

Εισαγωγή στη Γεωπολιτική της Τουρκίας

Τουρκία: η μεγάλη της γεωπολιτική αξία εξαρτάται από τη θέση της Ελλάδας στη σκακιέρα

Με εδάφη σε δύο ηπείρους (Ευρώπη – Ασία) και θάλασσες σε τρεις πλευρές της, η Τουρκία είναι αναμφίβολα σε μια γεωγραφική θέση με πολλά πλεονεκτήματα. Η κατοχή από μέρους της των Δαρδανελίων της επιτρέπει να ελέγχει τη ναυσιπλοΐα του Ευξείνου Πόντου, για παράδειγμα, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να έχει λόγο για τα τεκταινόμενα στη Μέση Ανατολή (ειδικά στο Βόρειο κομμάτι της).

Η κατοχή των Δαρδανελίων μπορεί να της προσδίδει σημαντική αξία, όμως η αξία αυτή περικόπτεται λόγω του περιορισμένου ελέγχου του Αιγαίου. Αν και η Τουρκία έχει ακτές στο Αιγαίο, εν τούτοις ο έλεγχος του πελάγους είναι στην πραγματικότητα ελληνική υπόθεση. Στην πραγματικότητα, ένας ηγέτης με δυνατότητες αντίληψης της γεωπολιτικής, θα μπορούσε να «δει» πως στην ουσία το Αιγαίο είναι η προέκταση των Δαρδανελίων.

Οι ποταμοί Τίγρης και Ευφράτης, τόσο σημαντικοί για Ιράκ και Συρία, πηγάζουν από το ανατολικό κομμάτι της, κάτι που είναι ταυτόχρονα πολλαπλασιαστής ισχύος αλλά και πηγή προστριβών μεταξύ των χωρών αυτών, λόγω των φραγμάτων που περιορίζουν τις ποσότητες υδάτων που καταλήγουν στις χώρες αυτές. Το ισοζύγιο ισχύος, βέβαια, γέρνει προς την πλευρά της Τουρκίας, όπως εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κανείς.

Η γειτνίασή της με την περιοχή του Καυκάσσου της προσδίδει επιπλέον αξία, μια αξία που ήταν σαφώς μεγαλύτερη την εποχή του Ψυχρού πολέμου, δεδομένου ότι τότε μιλούσαμε για σύνορα με τη Σοβιετική Ένωση (τόσο χερσαία, στην περιοχή του Καυκάσσου όσο και θαλάσσια, στην περιοχή του Ευξείνου Πόντου. Το γεγονός αυτό το εκμεταλλεύτηκαν δεόντως οι Δυτικοί (ΝΑΤΟ), εγκαθιστώντας σημαντικές για τη συμμαχία βάσεις στο έδαφός της. Επιπλέον, στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ ο στρατός της σχεδιάστηκε για εκτέλεση επιθετικών επιχειρήσεων (με το στρατό της Ελλάδας  - και αυτό αποτελεί στρατηγικό σφάλμα της συμμαχίας - δεν συνέβη αυτό, όπως θα δούμε σε άλλο άρθρο).

Γιατι ΗΑΕ, Αίγυπτος, Σ. Αραβία τα βρίσκουν με την Τουρκία;

Κλονίζονται οι συμμαχίες της Ελλάδας με ΗΑΕ, Σ. Αραβία, Αίγυπτο;

Πριν από λίγα χρόνια η Ελλάδα ξεκίνησε τη σύναψη «συμμαχιών» και συνεργασιών με μια σειρά μουσουλμανικών χωρών (ΗΑΕ, Σαουδική Αραβία, Αίγυπτο) ελπίζοντας με τον τρόπο αυτό να δημιουργήσει ερείσματα και συμμαχίες στο μουσουλμανικό κόσμο και να περιορίσει τη διείσδυση της Τουρκίας στις χώρες αυτές, ενώ ταυτόχρονα ήλπιζε και σε επενδύσεις.

Σήμερα η πολιτική αυτή είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης – αν δεν έχει ήδη καταρρεύσει.

Η Αίγυπτος και η Τουρκία αποκατέστησαν τις διπλωματικές τους σχέσεις (προχωρούν σε ανταλλαγή πρέσβεων) και ταυτόχρονα προωθούν τη συνεργασία τους προς μεγάλη χαρά της Δύσης που επιθυμούσε διακαώς κάτι τέτοιο. 

Να σημειωθεί εδώ πως η συμφωνία Ελλάδας Αιγύπτου για την Μερική Οριοθέτηση Θαλασσίων Ζωνών όχι μόνο δεν είναι πλήρης και οριστική, αλλά στην ουσία «υποδεικνύει» στην Αίγυπτο πως να κινηθεί από εδώ και πέρα …σε μια κατεύθυνση που θα είναι εις βάρος μας. Και βέβαια εμφιλοχωρεί κι εδώ ο κίνδυνος μιας νέας προσφυγής στη Χάγη σε περίπτωση που η Αίγυπτος ζητήσει αναθεώρηση της ρύθμισης επειδή θίγονται τρίτα κράτη.

Για μια ακόμη φορά το ΝΑΤΟ στηρίζει την Τουρκία εις βάρος μας...

Για μια ακόμα φορά το ΝΑΤΟ υπέρ της Τουρκίας εις βάρος μας

Στη Σύνοδο των Υπουργών Άμυνας των χωρών – μελών του ΝΑΤΟ που έγινε στις 15 – 16 Ιουνίου συζητήθηκε, ανάμεσα σε άλλα και η ενεργοποίηση περιφερειακών σχεδίων αντίδρασης σε πιθανή ρωσική επίθεση. Είναι η πρώτη φορά που συνέβη κάτι τέτοιο (σε τόσο μεγάλη έκταση) από τη λήξη του Ψυχρού πολέμου, και ίσως από παλαιότερα ακόμα.

Τα σχέδια ωστόσο δεν εγκρίθηκαν, λόγω της στάσης της Τουρκίας σε μια σειρά θέματα. Το ένα είναι η στάση της στο θέμα της εισόδου της Σουηδίας, που η Τουρκία συνεχίζει να εμποδίζει μέχρι την εκπλήρωση των όρων που έχει θέσει στη Σουηδία.

Οι άλλοι δύο λόγοι έχουν ελληνικό ενδιαφέρον.

Ταραχές στη Γαλλία: τα αδιέξοδα της Δύσης είναι πλέον ορατά

Ταραχές στη Γαλλία για μια ακόμα φορά.

Τα γεγονότα που εκτυλίσσονται στη Γαλλία τις τελευταίες μέρες έχουν συγκεντρώσει για μια ακόμη φορά την προσοχή του κόσμου στη χώρα αυτή. Δεν είναι η πρώτη φορά βέβαια.

Από το θρυλλικό Μάη του ’68 μέχρι σήμερα υπάρχει μια σειρά περιπτώσεων που έχουν σημειωθεί ξεσηκωμοί και ταραχές – ξεχωρίζουν εκείνες του 2005 – οι οποίες συγκλονίζουν τον κόσμο. Ειδικά από το 2017 κι εντεύθεν, το φαινόμενο είναι αρκετά συχνό. Είναι φανερό πως η Γαλλική κοινωνία βρίσκεται σε αναταραχή, και αυτό για μια σειρά λόγους.

Η πιο εύκολη ανάλυση, αυτή που βολεύει το σύστημα – ένθεν κακείθεν -  είναι αυτή που μας λέει πως για όλα αυτά φταίει το μουσουλμανικό στοιχείο που δεν ενσωματώνεται. Όσο κι αν αυτό είναι αλήθεια, όσο κι αν συμβάλλει στην αναταραχή θα πρέπει να αντιληφθούμε πως δεν είναι αυτή η γενεσιουργός αιτία. Αν δεν το αντιληφθούμε όλοι μας αυτό και αν δεν αλλάξει η πορεία που έχουν πάρει οι κοινωνίες τις Δύσης, έρχεται μεγάλο χάος.

Κατ’ αρχάς ας δούμε μερικά στοιχεία:

Ο πληθυσμός της Γαλλίας είναι περίπου 68.000.000 άνθρωποι, συνολικά στη Μητροπολιτική Γαλλία και στις υπερπόντιες κτήσεις της. Στη Μητροπολιτική Γαλλία (δηλαδή στο τμήμα της εκείνο στη ΝΔ Ευρώπη) ζει το 96% περίπου του πληθυσμού της, γύρω στα 65.000.000 άνθρωποι. Από αυτούς, το 85% ζει σε αστικές περιοχές.