Το Δημογραφικό είναι αποτέλεσμα της κρίσης αξιών

Σε προηγούμενο άρθρο μας είχαμε μιλήσει για το δημογραφικό ως απότοκο της αλλαγής τρόπου ζωής αλλά και της σημερινής νοοτροπίας των Ελλήνων. Πρέπει όμως να δούμε και κάποιες άλλες παραμέτρους, ώστε να έχουμε μια πληρέστερη εικόνα.

Θα πρέπει να πούμε, για μια ακόμη φορά, πως τα όποια οικονομικά, φορολογικά, εργασιακά κλπ. κίνητρα που έχουν προταθεί κατά καιρούς - ή που έχουν δοθεί σε χώρες του εξωτερικού, π.χ. από τον Όρμπαν - τα θεωρούμε απαραίτητα μεν, ανεπαρκή δε. Κι αυτό γιατί δεν γίνεται να παραβλέπουμε το γεγονός ότι σε περιόδους πολύ μεγαλύτερης φτώχειας από αυτή των τελευταίων δεκαετιών, ο δείκτης γεννήσεων στη χώρα μας ήταν πολύ μεγαλύτερος. 

Πέραν αυτού, δημογραφικό πρόβλημα δεν αντιμετωπίζει μόνο η Ελλάδα, αλλά στην πραγματικότητα όλες οι Δυτικές χώρες. Ο δείκτης γεννήσεων τόσο σε Ευρώπη όσο και στη Αμερική και στη Ρωσία πέφτει συνεχώς, ενώ σε φτωχές χώρες στην Αφρική και την Ασία ο αριθμός γεννήσεων ...καλπάζει. Συνεπώς δεν είναι μόνο θέμα φτώχειας.

Επειδή όμως, όπως αναφέραμε και στο προηγούμενο άρθρο μας (και θα δούμε αναλυτικότερα και σε επόμενο), η νοοτροπία του ευδαιμονισμού είναι κυρίαρχη θεωρούμε πως τα όποια μέτρα βελτίωσης της ποιότητας ζωής είναι άκρως απαραίτητα ώστε να υπάρξει γρήγορη ανάσχεση της πτώσης του δείκτη. Προκειμένου βέβαια να λυθεί το πρόβλημα χρειάζονται και άλλου τύπου μέτρα, διαφορετικά είμαστε καταδικασμένοι. Μέτρα δύσκολα, μέτρα που χρειάζονται χρόνο για να αποδώσουν, αλλά άκρως απαραίτητα. Και κάθε στιγμή που περνάει χωρίς αυτά να λαμβάνονται, δυσκολεύει το πρόβλημα.

Πρέπει να αναρωτηθούμε: γιατί στις δυτικές κοινωνίες υπάρχει υπογεννητικότητα ενώ σε φτωχές κοινωνίες της Ασίας και της Αφρικής δεν υφίσταται κάτι τέτοιο; 

Γιατί στη χώρα μας όπου μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 1950 είχαμε ικανοποιητικό αριθμό γεννήσεων άρχισε να πέφτει στη συνέχεια (κυρίως από τη δεκαετία του 1980 και μετά); Ποιοί παράγοντες το προκάλεσαν αυτό;

Εάν τους εντοπίσουμε θα ξέρουμε και τι χρειάζεται ώστε να λυθεί το πρόβλημα - τώρα βέβαια το αν θα ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα σχετίζεται και με τη θέληση του κράτους, το οποίο θα χρειαστεί να συγκρουστεί με ισχυρά συμφέροντα.

Το δημογραφικό είναι πρώτα και κύρια αποτέλεσμα της κρίσης αξιών και της αλλαγής προτύπων και τρόπου ζωής μετά τον Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Σχετίζεται άμεσα με την αστυφιλία, την αθρόα εισαγωγή των γυναικών στην αγορά εργασίας, την αλλαγή στα ήθη των δυτικών κοινωνιών, τον ατομικισμό και μια σειρά άλλα ζητήματα που αν τα συνδυάσουμε με τη συστηματική και έντονη υποβάθμιση της ποιότητας ζωής μπορούμε να κατανοήσουμε πλήρως το φαινόμενο. 

Θα πρέπει επίσης να παρατηρήσουμε πως είναι φανερή η αλληλεπίδραση όλων των παραγόντων αυτών - και του δημογραφικού - και η μακάβρια συμβολή τους στον κίνδυνο που αντιμετωπίζει το έθνος μας (και οι κοινωνίες της Δύσης γενικότερα). 

Θα τα συζητήσουμε όλα αυτά στα υπόλοιπα άρθρα.