Σχετικά με το TCG Anadolu

Φρεγάτα του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού

 

Χθές, 11  Απριλίου 2023, παραδόθηκε στο Τουρκικό ναυτικό το TCG Anadolu, ένα πλοίο αμφιβίων επιχειρήσεων. Την ίδια μέρα έγινε κοπή λαμαρινών για την τουρκική φρεγάτα Milgem 3.

Το Anadolu είναι επιθετικό πλοίο αμφιβίων επιχειρήσεων, όπως είπαμε. Ο αρχικός σχεδιασμός ήταν να χρησιμοποιηθεί ως πλατφόρμα για τα F-35B, που έχουν δυνατότητα κάθετης από-προσγείωσης. Όπως ξέρουμε η Τουρκία δεν παρέλαβε τα F-35 (τουλάχιστον όχι ακόμα), η ανάπτυξη του Anadolu όμως δε σταμάτησε. Οι Τούρκοι έχουν ένα σκάφος που έχει τη δυνατότητα – πέρα από τη μεταφορά αρμάτων μάχης και ΤΟΜΑ – να απογειώσει βαρέα ελικόπτερα, drones, το ελαφρό αεροσκάφος Hürjet. Όλα τουρκικής κατασκευής. Πλήρως φορτωμένο έχει αυτονομία 9000 ναυτικών μιλίων. Παράλληλα η Τουρκία προχωρά στην κατασκευή και του αδελφού σκάφους που θα ονομαστεί «Θράκη».

Η φρεγάτα Milgem 3 (TF-2000) - στην πραγματικότητα αντιτορπιλικό κατευθυνόμενων βλημάτων, 8500 τόνων – είναι το μεγάλο αδελφάκι των κορβετών Ada, επίσης τουρκικής σχεδίασης και κατασκευής. Μέχρι στιγμής το Πακιστάν έχει συμφωνήσει να αγοράσει 4 σκάφη ενώ ενδιαφέρον έχουν επιδείξει το Μπαγκλαντές, η Ουκρανία, ο Καναδάς και η Μαλαισία.

Όλα αυτά έγιναν δεκτά με …χιουμοριστική διάθεση στην πατρίδα μας. Σε ότι αφορά το Anadolu κάποιοι στάθηκαν στο γεγονός ότι από αεροπλανοφόρο κατέληξε ελικοπτεροφόρο, κάποιοι άλλοι μίλησαν για εύκολο στόχο λόγω μεγέθους ενώ δεν έλειψαν και τα σχόλια για την «μειωμένη» ναυτοσύνη των Τούρκων.

Θέλουμε να ελπίζουμε πως η πιο πάνω αντιμετώπιση δεν αντικατοπτρίζει τις πραγματικές σκέψεις των επιτελών μας.

Η πραγματικότητα είναι αδυσώπητη. Η Τουρκία σχεδιάζει και κατασκευάζει μόνη της σημαντικά οπλικά συστήματα (υπολογίζεται πως ο βαθμός αυτάρκειάς της προσεγγίζει το 80%, με την εξάρτηση από το εξωτερικό να βρίσκεται στο υπόλοιπο 20%). Δεν έχουμε την πολυτέλεια να αδιαφορούμε για αυτές τις επιδόσεις του εξ ανατολών εχθρού, ειδικά όταν η πατρίδα μας δεν παράγει τίποτε και η εξάρτησή μας από τους ξένους αγγίζει το 100%.

Είναι πολύ λυπηρό το γεγονός ότι η αμυντική βιομηχανία στην Ελλάδα και την Τουρκία ξεκίνησαν στην ουσία ταυτόχρονα. Η Τουρκία όμως – ειδικά η Τουρκία του Ερντογάν – ως χώρα με όραμα ανεξάρτητης παρουσίας στη διεθνή σκηνή έκανε σωστές κινήσεις και προχώρησε μπροστά με αποτέλεσμα να έχει σήμερα να παρουσιάσει θεαματικά αποτελέσματα.

Η χώρα μας από την άλλη (άραγε είχε κάποιο όραμα ανεξαρτησίας ποτέ;) έκανε τα πάντα για να πνιγεί η προσπάθεια εν τη γεννέσει της. Η λογική λέει πως ο τρόπος που αντιμετώπισε η Ελλάδα την αμυντική της βιομηχανία σύντομα θα είναι case study και παράδειγμα προς αποφυγήν στις ακαδημίες στρατηγικής της υφηλίου (αν δεν είναι ήδη).

Όσο για τις απόψεις σύμφωνα με τις οποίες οι συμμαχίες που χτίζει η χώρα μας είναι πιο σημαντικές, εμείς – προς το παρόν, διότι στο θέμα «συμμαχίες» θα επανέλθουμε με εκτενή άρθρα – απλά θα πούμε πως όταν στις όποιες συμμαχίες έχουμε δεν αξιοποιούμε τη γεωπολιτική μας ισχύ τότε δεν πετυχαίνουμε τίποτε. Και τη γεωπολιτική μας ισχύ ο τελευταίος που τη χρησιμοποίησε προς όφελος των Ελλήνων (κι ας ήταν τότε κουτσουρεμένη) ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας. Έκτοτε, μόνο ξένοι τη χρησιμοποιούν, για δικό τους όφελος.

Ως ιστολόγιο θεωρούμε αδιανόητο να υπάρχουν στη χώρα σχολές Ναυπηγών και Αεροναυπηγών και να μην υπάρχει πληθώρα σχεδίων. Το ίδιο ισχύει και για τις τεχνολογίες αιχμής: η χώρα μας απλά είναι απούσα.

Θεωρούμε επίσης τουλάχιστον ανόητο να είμαστε μια χώρα που αντιμετωπίζει ίσο πρόβλημα ύπαρξης με το Ισραήλ (ή και μεγαλύτερο) και να θεωρούμε φυσικό να στηριζόμαστε σε άλλα κράτη για την ύπαρξή μας.

Το πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση είναι να πάψουμε να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας, να πάψουμε να στρουθοκαμηλίζουμε.